Υδρόσφαιρα

media type="youtube" key="vHApTRvbJCw" width="568" height="328" Λευτερης Παρουσης Πηγη=YouTybe

**ΥΔΡΟΣΦΑΙΡΑ**

**Με τον όρο υδρόσφαιρα χαρακτηρίζεται το υδάτινο περίβλημα της [|Γης], που αποτελούν οι [|Ωκεανοί] , [|Θάλασσες] , [|λίμνες] και [|ποταμοί] και στο οποίο συμπεριλαμβάνεται το σύνολο των υπογείων υδάτων καθώς και εκείνο των [|υδρατμών] της [|ατμόσφαιρας] .**

**Ο όρος αυτός είναι περισσότερο σε χρήση στη [|Βιολογία] και ιδιαίτερα στην [|Υδροβιολογία], [|Γεωλογία] , [|Οικολογία] , [|Μετεωρολογία] και σε άλλες με περιορισμένη χρήση.**
 * **Αντιληπτό είναι ότι στον όρο Υδρόσφαιρα περιλαμβάνεται το νερό σε οποιαδήποτε κατάσταση κι αν[[image:https://cdncache-a.akamaihd.net/items/it/img/arrow-10x10.png link="home#96293517"]] αυτό βρίσκεται (π.χ. [|νέφος], [|πάγος] κλπ) και σε οποιαδήποτε [|μορφή υετού] ή κατακρημνισμάτων.**


 * Πηγή: Βικιπαίδεια**
 * Γαρυφάλου Θεοδώρα**

Τα 10 πιο θανατηφόρα ψάρια της γης! 10. Ηλεκτροφόρο χέλι

Σίγουρα έχεις ακούσει για αυτό το θαλάσσιο ζώο, που ηλεκτρίζει στο πέρασμά του. Αν νόμιζες ότι δεν είναι κάτι αληθινό, θα σε διαψεύσω! Για να καταλάβεις πόσο ισχυρό είναι το άγγιγμα του, μάθε πως εκτοξεύει 600 volt σε όποιον το θυμώσει ή το τρομάξει. Αυτή η ισχύς είναι αρκετή για να σκοτώσει ακαριαία ένα ενήλικα άνθρωπο!

9. Ψάρι τίγρης

Την ονομασία του την πήρε από τα κοφτερά του δόντια. Σε αντίθεση με τις τίγρεις, αυτό το ψάρι κυνηγάει σε αγέλη και είναι ισχυρός πολεμιστής. Τρώει μεγάλα θηλαστικά, την ώρα που εκείνα αμέριμνα πίνουν το νερό τους. Το ψάρι τίγρης ζει στην Αφρική και μια ειδική κατηγορία του, που ονομάζεται goliath tigerfish, μπορεί να φτάσει μέχρι και 1,5 μέτρο! 8. Γατόψαρο

Το γατόψατο του Νεπάλ, που ονομάζεται goonch, φτάνει τα 2 μέτρα και διαθέτει έξτρα κοφτερά δόντια, που δε θα δίσταζαν να σε κομματιάσουν. Το πιο ανατριχιαστικό είναι, ότι σε αυτό το ποταμίσιο ψάρι αρέσει να τρώει ανθρώπινη σάρκα και χιλιάδες εξαφανίσεις ανθρώπων οφείλονται σε αυτό το θανατηφόρο ποταμίσιο πλάσμα. 7. Πετρόψαρο

Το πετρόψαρο φημίζεται για δύο πράγματα. Για το δηλητήριο του και για το πόσο περίεργο είναι. Το δέρμα του μοιάζει με πέτρα και το καταλαβαίνεις μόνο όταν πατήσεις πάνω του. Το δηλητήριο του είναι από τα ισχυρότερα που υπάρχουν και ο πόνος που προκαλεί μπορεί να διαρκέσει για ώρες. Σύμφωνα με κάποιους επιστήμονες, το δηλητηριώδες ψάρι μπορεί να σε σκοτώσει σε 2 ώρες! 6. Φιδοκέφαλο ψάρι

Αυτό το ψάρι είναι πραγματικός, αδίστακτος φονιάς. Ζει στην Κίνα, την Κορέα και τη Ρωσία. Αυτό που συνηθίζει να κάνει είναι μόλις βρει μια λίμνη να μπαίνει μέσα και να τρώει ότι ζωντανό πλάσμα υπάρχει. Και αφού «καθαρίσει» τον υδάτινο κόσμο, βγαίνει στην ξηρά για να βρει την επόμενη λίμνη και στην αναζήτηση του, τρώει και ότι βρει μπροστά του.

5. Vandellia Cirrhosa

Το πιο μικρό και σιχαμένο ψάρι, που υπάρχει. Η Vandellia φτάνει τα 2,5 εκατοστά σε μήκος και περίπου 1 εκ. σε πλάτος. Πολλοί το αποκαλούν το ψάρι οδοντογλυφίδα. Αυτό το ψάρι τρέφεται από αίμα και ουρία, μάντεψε λοιπόν που μπαίνει για να ρουφήξει το αίμα σου! Το χειρότερο από όλα είναι ότι πολλές φορές, για να γλιτώσεις από την παρουσία του και τον τρομερό πόνο που σου προκαλεί, πρέπει να ακρωτηριάσεις το σημείο. 4. Πιράνχας

Όλοι έχουμε δει την ταινία «Πιράνχας», όπου σε ένα τεράστιο beach party, κάνουν επιδρομή αυτά τα επικίνδυνα ψάρια. Και παρόλο που αυτή η ιστορία πρόκειται για μυθοπλασία, το μικρό αυτό ψαράκι, όντως φημίζεται για την απίστευτη δύναμη στα δόντια του. Μπορεί να κομματιάσει το μέρος που δαγκώνει σε δευτερόλεπτα, καθώς με μια δαγκωματιά φτάνει μέχρι το κόκκαλο. 3. Τα ψάρια που φουσκώνουν

Μαζί με τα πετρόψαρα αποτελούν τα πιο δηλητηριώδη ψάρια του πλανήτη. Τα φουσκόψαρα έχουν μεγάλο απόθεμα από τετροδοτοξίνη, σχεδόν σε όλο τους το σώμα, εσωτερικά και εξωτερικά. Για να καταλάβεις πόσο δηλητηριώδης είναι αυτή η ουσία, όταν έρθεις σε επαφή με μικρή ποσότητα, σου προκαλείται βλάβη στον εγκέφαλο η οποία οδηγεί σε παράλυση μέχρι και σε θάνατο. 2. Μέδουσα κουτί

Αν και τα περισσότερα είδη μέδουσας δεν ανήκουν στα ψάρια, η συγκεκριμένη το κάνει χάρη στο εξελιγμένο της νευρικό σύστημα και στα μάτια που διαθέτει. Είναι το ενδιάμεσο στάδιο μεταξύ ψαριού και τσούχτρας. Το δηλητήριο της ** box jellyfish ** σε σκοτώνει σε μερικά λεπτά αφού σε τσιμπήσει, αν δεν το προλάβεις. Αν το προλάβεις, τα σημάδια του τσιμπήματος, θα σε συντροφεύουν σε όλη σου τη ζωή! 1. Ψάρι Βαμπίρ

Το πιο επικίνδυνο και επιθετικό ψάρι του πλανήτη. Διαθέτει κοφτερά δόντια, τεράστιο μέγεθος και τρέφεται με ψάρια του ίδιου μήκους ή ακόμα και με τα επιθετικά και απίστευτα δυνατά πυράνχας. Αυτός ο θηρευτής είναι ο ισχυρότερος όλων των θαλασσών.

__//ΕΙΡΗΝΗ ΦΑΝΟΥΡΓΑΚΗ//__ //__ΠΗΓΗ__// : aggouria.net

===Η απόλυτη ομορφιά του βυθού. Μια θαλάσσια χελώνα «αγκαλιά» με ψάρια στην Κόνα Κόουστ της Χαβάης ===

Κωνσταντίνα Στάμου Α4
 * ΠΗΓΗ Εικόνες Google**

Υδρόσφαιρα
Με τον όρο ** Υδρόσφαιρα ** <span style="color: #252525; font-family: verdana,sans-serif; font-size: 13.2px;"> χαρακτηρίζεται το υδάτινο περίβλημα της <span style="background-color: initial; color: #0b0080; font-family: verdana,sans-serif; font-size: 13.2px; text-decoration: none;">[|Γης] <span style="color: #252525; font-family: verdana,sans-serif; font-size: 13.2px;">, που αποτελούν οι <span style="color: #0094ff; font-family: verdana,sans-serif; font-size: 13.2px; text-decoration: none;">Ωκεανοί <span style="color: #0000ff; font-family: verdana,sans-serif; font-size: 13.2px;">, <span style="color: #222222; font-family: verdana,sans-serif; font-size: 13.2px;"> Θάλασσες, λίμνες και ποταμοί <span style="color: #252525; font-family: verdana,sans-serif; font-size: 13.2px;"> και στο οποίο συμπεριλαμβάνεται το σύνολο των υπογείων υδάτων καθώς και εκείνο των <span style="background-color: initial; color: #0b0080; font-family: verdana,sans-serif; font-size: 13.2px; text-decoration: none;">[|υδρατμών] <span style="color: #252525; font-family: verdana,sans-serif; font-size: 13.2px;"> της <span style="background-color: initial; color: #0b0080; font-family: verdana,sans-serif; font-size: 13.2px; text-decoration: none;">[|ατμόσφαιρας] <span style="color: #252525; font-family: verdana,sans-serif; font-size: 13.2px;">. Ο όρος αυτός είναι περισσότερο σε χρήση στη <span style="color: #0094ff; font-family: verdana,sans-serif; font-size: 13.2px; text-decoration: none;">Βιολογία <span style="color: #252525; font-family: verdana,sans-serif; font-size: 13.2px;"> και ιδιαίτερα στην <span style="color: #0094ff; font-family: verdana,sans-serif; font-size: 13.2px; text-decoration: none;">Υδροβιολογία <span style="color: #252525; font-family: verdana,sans-serif; font-size: 13.2px;">, <span style="color: #0094ff; font-family: verdana,sans-serif; font-size: 13.2px; text-decoration: none;">Γεωλογία <span style="color: #0000ff; font-family: verdana,sans-serif; font-size: 13.2px;">, Οικολογία <span style="color: #252525; font-family: verdana,sans-serif; font-size: 13.2px;">, <span style="color: #0094ff; font-family: verdana,sans-serif; font-size: 13.2px; text-decoration: none;">Μετεωρολογία <span style="color: #252525; font-family: verdana,sans-serif; font-size: 13.2px;"> και σε άλλες με περιορισμένη χρήση. <span style="color: #222222; font-family: verdana,sans-serif; font-size: 13.2px;">Η Γη είναι ο μόνος πλανήτης του Ηλιακού μας Συστήματος όπου στην επιφάνειά της κυριαρχεί το υγρό στοιχείο. Το νερό καλύπτει το 71% της γήινης επιφάνειας (από το οποίο 97% είναι θαλάσσιο νερό και 3% γλυκό νερό και την χωρίζει σε πέντε ωκεανούς και επτά ηπείρους. Η τροχιά της Γης σε συνδυασμό με την ηφαιστειογένεια, την βαρύτητα, το φαινόμενο του θερμοκηπίου, το μαγνητικό πεδίο και την ατμόσφαιρα πλούσια σε οξυγόνο είναι οι βασικές αιτίες που κάνουν την Γη τον πλανήτη του νερού. <span style="background-color: rgba(255,255,255,0.901961); border: 0px !important; box-sizing: content-box !important; direction: ltr !important; display: block; height: 90px !important; left: 0px !important; margin: 25px auto !important; overflow: hidden; padding: 0px !important; position: relative !important; top: 0px !important; width: 730px !important;"><span style="-moz-box-sizing: content-box!important; -webkit-box-sizing: content-box!important; border: 0!important; box-sizing: content-box!important; color: #cccccc !important; cursor: pointer; direction: ltr!important; display: block; display: inline-block !important; font-family: Arial !important; font-size: 10px !important; font-weight: normal!important; line-height: 14px !important; margin-left: 3px !important; margin-right: 3px !important; margin: 0!important; overflow: hidden; padding: 0!important; text-decoration: none !important; text-shadow: none!important; white-space: normal!important; white-space: nowrap !important;">X <span style="-moz-box-sizing: content-box!important; -webkit-box-sizing: content-box!important; border: 0!important; box-sizing: content-box!important; color: #aaaaaa !important; cursor: default !important; direction: ltr!important; display: block; display: inline-block !important; font-family: Arial !important; font-size: 11px !important; font-weight: normal!important; line-height: 15px !important; margin-right: 3px !important; margin: 0!important; max-width: 90px!important; overflow: hidden; padding: 0!important; text-decoration: none !important; text-overflow: ellipsis !important; text-shadow: none!important; white-space: normal!important; white-space: nowrap !important; width: 90px!important;">by Counterflix <span style="color: #222222; font-family: verdana,sans-serif; font-size: 13.2px;"> Αν και η τροχιά της Γης είναι αρκετά απομακρυσμένη ώστε να διατηρεί υγρό νερό, το φαινόμενο του θερμοκηπίου αποτρέπει το νερό από το να παγώσει. Παλαιοντολογικές ενδείξεις δείχνουν πως κάποια στιγμή μετά την αποίκηση των ωκεανών από τα μπλε-πράσινα βακτήρια, το φαινόμενο του θερμοκηπίου κατέρρευσε με αποτέλεσμα την πιθανή πήξη όλων των ωκεανών για μία περίοδο από 10 σε 100 εκατομμύρια χρόνια σε ένα γεγονός που καλείται «Γη - Χιονόμπαλα».

Σε άλλους πλανήτες, όπως στην Αφροδίτη, ο ατμός καταστρέφεται από την ηλιακή υπεριώδη ακτινοβολία και το υδρογόνο ιονίζεται και απομακρύνεται από τον πλανήτη μέσω του ηλιακού ανέμου. Αυτή είναι μία υπόθεση για την έλλειψη νερού στην Αφροδίτη, χωρίς υδρογόνο, το νερό αντιδρά με τα στερεά της επιφάνειας δημιουργώντας οξείδια.

Στην ατμόσφαιρα της Γης, ένα στρώμα όζοντος στην στρατόσφαιρα, απορροφά το μεγαλύτερο μέρος της ηλιακής υπεριώδους ακτινοβολίας, αποτρέποντας την αποσύνθεση του νερού. Επιπλέον, η μαγνητόσφαιρα, αποτρέπει την αλληλεπίδραση μεταξύ των στοιχείων της ατμόσφαιρας και του ηλιακού ανέμου.

Τέλος, τα ηφαίστεια εκπέμπουν συνεχώς ατμούς από το εσωτερικό. Η τεκτονική των πλακών της Γης, ανακυκλώνουν τον άνθρακα και το νερό καθώς οι ασβεστόλιθοι εισέρχονται στον μανδύα και εξέρχονται μέσω των ηφαιστείων ως ατμός και διοξείδιο του άνθρακα. Εκτιμάται πως τα ορυκτά του μανδύα περιέχουν τουλάχιστον 10 φορές την ποσότητα του νερού των ωκεανών, αν και το μεγαλύτερο μέρος είναι παγιδευμένο και ποτέ δεν απελευθερώνεται στην ατμόσφαιρα. <span style="color: #252525; font-family: verdana,sans-serif; font-size: 13.2px;">Αντιληπτό είναι ότι στον όρο Υδρόσφαιρα περιλαμβάνεται το νερό σε οποιαδήποτε κατάσταση κι αν αυτό βρίσκεται (π.χ. <span style="color: #0000ff; font-family: verdana,sans-serif; font-size: 13.2px;"> νέφος, <span style="color: #252525; font-family: verdana,sans-serif; font-size: 13.2px;"> πάγος κλπ) και σε οποιαδήποτε <span style="color: #0b0080; font-family: verdana,sans-serif; font-size: 13.2px; text-decoration: none;">[|μορφή] <span style="color: #0094ff; font-family: verdana,sans-serif; font-size: 13.2px; text-decoration: none;">υετού <span style="color: #252525; font-family: verdana,sans-serif; font-size: 13.2px;"> ή <span style="color: #222222; font-family: verdana,sans-serif; font-size: 13.2px;">κατακρημνισμάτων

<span style="color: #222222; font-family: Arial,Tahoma,Helvetica,FreeSans,sans-serif; font-size: 13.2px;"> <span style="background-color: #ffffff; color: #252525; font-family: Arial,Tahoma,Helvetica,FreeSans,sans-serif; font-size: 13.2px;">**<span style="background-color: initial; color: #0b0080; font-family: verdana,sans-serif; text-decoration: none;"> [|Κύκλος του νερού] ** <span style="background-color: #ffffff; color: #252525; display: block; font-family: verdana,sans-serif; font-size: 13.2px;">Το φυσικό νερό (πηγών, ποταμών κ.λ.π.) δεν είναι καθαρή χημική ένωση. Περιέχει σχεδόν πάντοτε διαλυμένα ανόργανα άλατα, αέρια και άλλες ουσίες, πολλές φορές και οργανικές. Σχηματίζεται από τη [|συμπύκνωση] των [|υδρατμών] που παράγονται από την εξάτμιση του νερού των ποταμών, των λιμνών και των θαλασσών που πέφτει ως βροχή, χιόνι ή χαλάζι.Το νερό της βροχής διαλύει διάφορα συστατικά της ατμόσφαιρας, π.χ. [|διοξείδιο του άνθρακα] //(CΟ2)//, λίγο οξυγόνο και [|άζωτο], συμπαρασύρει σκόνη, αιθάλη και άλλες αιωρούμενες ουσίες. Φτάνει στη γη ως αραιότατο οξύ, λόγω του διαλυμένου διοξειδίου του άνθρακα. Για το λόγο αυτόν, το φυσικό νερό διαλύει τα δυσδιάλυτα ανθρακικά άλατα του ασβεστίου και του μαγνησίου και τα μετατρέπει σε ευδιάλυτα όξινα ανθρακικά άλατα των στοιχείων.Κατά την εξάτμιση του νερού από την επιφάνεια της γης απορροφάται το 30% της ενέργειας του ήλιου που φτάνει στην επιφάνεια της γης με μορφή [|ακτινοβολίας]. Σε αυτό οφείλονται [|μετεωρολογικά φαινόμενα] όπως τυφώνες και τροπικές καταιγίδεςΕπιπλέον το [|κλίμα] μιας περιοχής εξαρτάται από την εγγύτητα σε γεωγραφικές περιοχές νερού αλμυρές ή γλυκές, όσο πιο κοντά είναι μια περιοχή σε νερό τόσο πιο ομαλό είναι το κλίμα εξ' αιτίας της μεγάλης θερμοχωρητικότητας του νερού.Ο κύκλος του νερού (γνωστός επιστημονικά ως «υδρολογικός κύκλος») αναφέρεται στη συνεχόμενη ανταλλαγή του νερού μέσα στην [|υδρόσφαιρα], δηλαδή μεταξύ ατμόσφαιρας, επιφανειακού νερού, εδαφικού νερού, υπόγειου νερού και βιόσφαιρας.Το νερό κινείται αέναα μεταξύ αυτών των περιοχών του υδρολογικού κύκλου που αποτελείται (κυρίως) από τις ακόλουθες μεταφορικές διεργασίες: Δες βίντεο για τον κύκλο του νερού [|**εδώ**]


 * 1) <span style="background-color: #ffffff; color: #222222; font-family: Arial,Tahoma,Helvetica,FreeSans,sans-serif; font-size: 13.2px;"><span style="color: #0b0080; font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-decoration: none;">[|Εξάτμιση] <span style="color: #252525; font-family: verdana,sans-serif;"> του νερού από τις επιφάνειες των ωκεανών, τις υπόλοιπες υδάτινες επιφάνειες αλλά και τη <span style="color: #0b0080; font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-decoration: none;">[|διαπνοή] <span style="color: #252525; font-family: verdana,sans-serif;"> της βιόσφαιρας (φυτά, ζώα, άνθρωποι κ τ[[image:https://cdncache-a.akamaihd.net/items/it/img/arrow-10x10.png link="home#34958706"]].λ.) στην ατμόσφαιρα.
 * 2) <span style="background-color: #ffffff; color: #222222; font-family: Arial,Tahoma,Helvetica,FreeSans,sans-serif; font-size: 13.2px;"><span style="background-color: initial; color: #0b0080; font-family: verdana,sans-serif; text-decoration: none;">[|Συμπύκνωση] <span style="color: #252525; font-family: verdana,sans-serif;"> (συνήθως) σε σύννεφα που περιέχουν σταγονίδια ή και παγοκρυστάλλους και <span style="background-color: initial; color: #0094ff; font-family: verdana,sans-serif; text-decoration: none;">[|κατακρήμνιση] <span style="color: #252525; font-family: verdana,sans-serif;">του νερού από τα σύννεφα (συνήθως) με τις μορφές των διαφόρων μετεωρολογικών φαινομένων.
 * 3) <span style="background-color: #ffffff; color: #222222; font-family: Arial,Tahoma,Helvetica,FreeSans,sans-serif; font-size: 13.2px;"><span style="color: #252525; font-family: verdana,sans-serif;">Επιστροφή με <span style="color: #000000; font-family: verdana,sans-serif;">αποστράγγιση <span style="color: #252525; font-family: verdana,sans-serif;"> στη θάλασσα, σε άλλες υδάτινες επιφάνειες και στη βιόσφαιρα.

http://geokosmos.blogspot.gr/p/blog-page_83.html
**9. Bora-Bora, Νότιος Ειρηνικός** Το πολυνησιακό νησί Bora-Bora στο Νότιο Ειρηνικό, θεωρείται από πολλούς, ως το πιο όμορφο νησί του κόσμου. Μια τροπική, μπλε λιμνοθάλασσα με κοραλλιογενείς υφάλους περικυκλώνει το νησί, το οποίο έχει στο κέντρο του ένα ηφαίστειο 727 μέτρων, με πλούσια, τροπική βλάστηση. Οι δύτες και οι κολυμβητές, αγαπούν το Bora-Bora για τα ζεστά νερά του και την πλούσια θαλάσσια πανίδα του, αλλά και για τις πανέμορφες παραλίες με τη λευκή άμμο. Η πιο διάσημη βρίσκεται στα νότια και είναι η παραλία Matira, που πραγματικά δικαιολογεί τη φήμη του νησιού. Ο κοραλλιογενής δακτύλιος, περικλείνει και μικρότερα νησιά, με πολλές ομορφιές και ενδιαφέρον.

Κωνσταντίνα Στάμου Α4

**ΠΗΓΗ GΟΟGLE**

ΥΔΡΟΣΦΑΙΡΑ ΕΙΚΟΝΕΣ






 * Πηγή Εικόνες[[image:https://cdncache-a.akamaihd.net/items/it/img/arrow-10x10.png link="home#11679545"]] Google**
 * ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ**
 * ΓΕΩΡΓΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥ**
 * ΜΑΡΙΑ-ΕΛΛΗ**
 * Α3**
 * 2016-2017**






 * <span style="background-color: #ffffff; color: #888888; font-family: arial,sans-serif;">Πηγή:Γεώκοσμος **
 * <span style="background-color: #ffffff; color: #888888; font-family: arial,sans-serif;">Εύα Στεφάνου Α4 2016-2017 **

====<span style="background-color: #ffffff; color: #222222; font-family: Arial,Tahoma,Helvetica,FreeSans,sans-serif; font-size: 13.2px;">**<span style="font-family: verdana,sans-serif;">Το νερό ως φυσικός πόρος ** ====

<span style="background-color: #ffffff; color: #222222; font-family: verdana,sans-serif; font-size: 13.2px;">Το νερό είναι ένα από τα βασικά συστατικά της ζωής. Το ανθρώπινο σώμα αποτελείται στα περίπου δύο τρίτα του από νερό, ανάλογα με το μέγεθος του σώματος και την ηλικία. Οι πιο πολλοί οργανισμοί στα βασίλεια των ζώων και των φυτών βασίζονται στο νερό για να πραγματοποιήσουν τις απαραίτητες βιοχημικές αντιδράσεις, προκειμένου να επιβιώσουν. <span style="background-color: #ffffff; color: #222222; font-family: verdana,sans-serif; font-size: 13.2px;">Εκτός από τις χρήσεις του νερού ως πόσιμο και για την καθαριότητα, οι άνθρωποι επίσης χρησιμοποιούν το νερό για άρδευση. Οι λίμνες, τα ποτάμια και οι θάλασσες αποτελούν τόπο διαμονής των ψαριών, τα οποία είναι άλλη μια πηγή τροφής για τους ανθρώπους.

<span style="background-color: #ffffff; color: #222222; font-family: verdana,sans-serif; font-size: 13.2px;">Το νερό διαδραματίζει επιπλέον περιβαλλοντικό ρόλο. <span style="background-color: #ffffff; color: #222222; display: block; font-family: Arial,Tahoma,Helvetica,FreeSans,sans-serif; font-size: 13.2px;"><span style="font-family: verdana,sans-serif;">Επειδή μπορεί να απορροφήσει μεγάλες ποσότητες θερμότητας πριν αυξηθεί η θερμοκρασία του (θερμοχωρητικότητα), οι ωκεανοί της Γης ρυθμίζουν την θερμοκρασία του πλανήτη. <span style="background-color: #ffffff; color: #222222; display: block; font-family: Arial,Tahoma,Helvetica,FreeSans,sans-serif; font-size: 13.2px;"><span style="font-family: verdana,sans-serif;">Επιπλέον, οι ωκεανοί έχουν μεγάλη ικανότητα αποθήκευσης του CO2, γεγονός που έχει ζωτική σημασία στις μέρες μας, με την αλλαγή του κλίματος και την παγκόσμια αύξηση της θερμοκρασίας που προκαλείται από το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Ακόμα κι αν υπάρχει πολύ νερό στον πλανήτη, πολύ λίγο είναι πραγματικά διαθέσιμο στους ανθρώπους.

<span style="font-family: verdana,sans-serif;">Περίπου 97% του συνόλου των υδάτων βρίσκεται στους ωκεανούς, το οποίο είναι υπερβολικά αλμυρό για πόσιμο. <span style="font-family: verdana,sans-serif;">Από το υπόλοιπο 3%, τα δύο τρίτα βρίσκονται στους πάγους και τους παγετώνες, ή είναι κατεψυγμένα, αφήνοντας μόνο 1% που μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τους ανθρώπους. Το μεγαλύτερο μέρος της μάζας του πάγου στη Γη, περίπου το 90%, βρίσκεται στην Ανταρκτική, ενώ οι πάγοι της Γροιλανδίας περιέχουν το υπόλοιπο 10% της παγκόσμιας μάζας πάγου. Στη Γροιλανδία το μέσο πάχος πάγου είναι 1.500 μέτρα, αλλά μπορεί να μπορεί να φτάσει και τα 4.300 μέτρα.

<span style="font-family: verdana,sans-serif;">Το νερό γίνεται όλο και πιο σπάνιο αγαθό, και υπάρχουν αρκετές προειδοποιήσεις ότι η επόμενη παγκόσμια σύγκρουση θα μπορούσε να γίνει για την κυριαρχία των υδάτινων πόρων.



<span style="font-family: verdana,sans-serif;">Εδώ μπορείς να δεις την πρόβλεψη για <span style="font-family: verdana,sans-serif;"> [|**τα αποθέματα γλυκού νερού στον πλανήτη το 2025**]

<span style="font-family: verdana,sans-serif;">Επειδή το νερό είναι τόσο πολύτιμο, είναι πολύ σημαντικό να γίνει σωστή διαχείριση, με την ελαχιστοποίηση των ζημιών και την αποφυγή της μόλυνσης του, διασφαλίζοντας ότι ο κύκλος του νερού θα συνεχίζεται.

Μαργαριτα Σταμουλη Α1 πηγη:Γεωκοσμος

__**<span style="background-color: #ffffff; color: #222222; font-family: verdana,sans-serif; font-size: 13.2px;">Αποθήκευση γλυκού νερού: Γλυκό νερό στην επιφάνεια της Γης **__

<span style="background-color: #ffffff; color: #222222; display: block; font-family: Arial,Tahoma,Helvetica,FreeSans,sans-serif; font-size: 13.2px;"> <span style="font-family: verdana,sans-serif;">Ένα μέρος του υδρολογικού κύκλου, που είναι προφανώς ζωτικής σημασίας για τη ζωή πάνω στη Γη, είναι το **γλυκό νερό** που βρίσκεται στην επιφάνεια του εδάφους. <span style="background-color: #ffffff; color: #222222; display: block; font-family: Arial,Tahoma,Helvetica,FreeSans,sans-serif; font-size: 13.2px;"><span style="font-family: verdana,sans-serif;">Το επιφανειακό νερό περιλαμβάνει: <span style="background-color: #ffffff; color: #222222; display: block; font-family: Arial,Tahoma,Helvetica,FreeSans,sans-serif; font-size: 13.2px;"> <span style="background-color: #ffffff; color: #222222; display: block; font-family: Arial,Tahoma,Helvetica,FreeSans,sans-serif; font-size: 13.2px;"> <span style="font-family: verdana,sans-serif;">Η ποσότητα του νερού στα ποτάμια και τις λίμνες αλλάζει συνεχώς λόγω της μεταβολής των εισροών (όπως των κατακρημνισμάτων και των παροχών των πηγών) και των εκροών (όπως της εξάτμισης και της διήθησης προς τους υπόγειους υδροφορείς). <span style="background-color: #ffffff; color: #222222; display: block; font-family: Arial,Tahoma,Helvetica,FreeSans,sans-serif; font-size: 13.2px;"><span style="font-family: verdana,sans-serif;">Η ποσότητα και η θέση του επιφανειακού νερού, αλλάζει στο χρόνο και το χώρο, ως αποτέλεσμα είτε φυσικών είτε ανθρωπογενών διεργασιών. Το επιφανειακό νερό επιτρέπει τη συνέχιση της ζωής <span style="font-family: verdana,sans-serif;">
 * <span style="font-family: verdana,sans-serif;">υδατορεύματα (ποτάμια, ρέματα ή ρυάκια)
 * <span style="font-family: verdana,sans-serif;">λίμνες,
 * <span style="font-family: verdana,sans-serif;">ταμιευτήρες (τεχνητές λίμνες)
 * <span style="font-family: verdana,sans-serif;">υγρότοπους γλυκού νερού (έλη)

<span style="background-color: #ffffff; color: #222222; display: block; font-family: Arial,Tahoma,Helvetica,FreeSans,sans-serif; font-size: 13.2px;"><span style="font-family: verdana,sans-serif;">Όπως φαίνεται και από αυτή τη φωτογραφία του Δέλτα του Νείλου η ζωή μπορεί να ανθίσει και μέσα στην έρημο, αρκεί να υπάρχει παροχή επιφανειακού (ή υπόγειου) νερού. Το νερό στηρίζει ουσιαστικά τη ζωή στη Γη.

Το γλυκό νερό είναι σχετικά σπάνιο στην επιφάνεια της Γης. Μόνο το 3% του νερού του πλανήτη είναι γλυκό ενώ όλες οι λίμνες και τα έλη μαζί περιέχουν μόνο το 0,29% του γλυκού αυτού νερού. Το 20% του συνολικού γλυκού νερού των λιμνών και ελών βρίσκεται σε μία λίμνη, τη λίμνη Βαϊκάλη στην Ασία. Άλλο ένα 20% βρίσκεται αποθηκευμένο στις Μεγάλες Λίμνες (Huron, Michigan, και Superior) στις ΗΠΑ. Τα ποτάμια περιέχουν μόνο το 0.006% του συνολικού γλυκού νερού του πλανήτη.

__**Διήθηση**__: Η προς τα κάτω κίνηση του νερού από την επιφάνεια προς τα εδαφικά στρώματα και τα πετρώματα Το υπόγειο νερό ξεκινά ως **κατακρήμνισμα.** Παντού στον κόσμο, τμήμα του νερού που πέφτει ως βροχή ή χιόνι, διηθείται μέσα στο έδαφος. Η ποσότητα του νερού που διηθείται εξαρτάται από έναν αριθμό παραγόντων. <span style="background-color: #ffffff; color: #222222; display: block; font-family: Arial,Tahoma,Helvetica,FreeSans,sans-serif; font-size: 13.2px;"> <span style="background-color: #ffffff; color: #222222; display: block; font-family: Arial,Tahoma,Helvetica,FreeSans,sans-serif; font-size: 13.2px;"><span style="font-family: verdana,sans-serif;">Η διήθηση των κατακρημνισμάτων που πέφτουν πάνω στους πάγους της Γροιλανδίας μπορεί να είναι πολύ μικρή, ενώ αντίθετα, σ’ αυτή τη φωτογραφία του υδατορεύματος που χάνεται μέσα σε μια σπηλιά, στη Georgia των ΗΠΑ, όλο το νερό γίνεται κατευθείαν υπόγειο νερό!

Τμήμα του νερού που διηθείται μένει κοντά στην επιφάνεια του εδάφους και μπορεί να καταλήξει τελικά σε ένα υδατόρευμα. Ένα άλλο τμήμα του νερού, μπορεί να διηθηθεί πιο βαθιά και να τροφοδοτήσει **υπόγειους υδροφορείς**. Αν οι υδροφορείς είναι κοντά στην επιφάνεια και αρκετά πορώδεις, ώστε να επιτρέπουν τη γρήγορη κίνηση του νερού, μπορεί να φτιαχτούν πηγάδια και να αντληθεί νερό για διάφορες ανάγκες. Το νερό μπορεί να ταξιδέψει μεγάλες αποστάσεις ή να μείνει αποθηκευμένο υπόγεια για μεγάλα χρονικά διαστήματα πριν επανέλθει στην επιφάνεια μπαίνοντας σε ποτάμια ή τη θάλασσα.

__**<span style="font-family: verdana,sans-serif;">Υπόγειο νερό **__
<span style="font-family: verdana,sans-serif;">

<span style="background-color: #ffffff; color: #222222; display: block; font-family: Arial,Tahoma,Helvetica,FreeSans,sans-serif; font-size: 13.2px;"><span style="font-family: verdana,sans-serif;">Καθώς το νερό διηθείται προς το υπέδαφος, σχηματίζει συνήθως μια ακόρεστη και μια κορεσμένη ζώνη. Στην ακόρεστη ζώνη υπάρχει νερό αλλά και αέρας στα κενά (πόρους) του εδαφικού σχηματισμού, δηλαδή τα κενά αυτά δεν είναι τελείως γεμάτα με νερό. Το άνω μέρος της ακόρεστης ζώνης είναι η εδαφική ζώνη. Η εδαφική ζώνη έχει κενά που δημιουργούνται από τις ρίζες των φυτών, τα οποία επιτρέπουν στο νερό να διηθηθεί. Το νερό στην ανώτερη αυτή ζώνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τα φυτά. Κάτω από την ακόρεστη ζώνη βρίσκεται η κορεσμένη, στην οποία το νερό γεμίζει όλους τους πόρους του εδάφους <span style="background-color: #ffffff; color: #222222; display: block; font-family: Arial,Tahoma,Helvetica,FreeSans,sans-serif; font-size: 13.2px;"> <span style="background-color: #ffffff; color: #222222; display: block; font-family: Arial,Tahoma,Helvetica,FreeSans,sans-serif; font-size: 13.2px;"><span style="background-color: #ffffff; color: #222222; display: block; font-family: Arial,Tahoma,Helvetica,FreeSans,sans-serif; font-size: 13.2px;">====**<span style="font-family: verdana,sans-serif;">Αποθήκευση υπόγειου νερού: Νερό που βρίσκεται κάτω από την επιφάνεια της Γης για μεγάλα χρονικά διαστήματα **====

<span style="font-family: verdana,sans-serif;">Εκτός από τις καθημερινά ορατές ποσότητες νερού, υπάρχουν και τεράστιες μη ορατές ποσότητες νερού – νερού που βρίσκεται και κινείται κάτω από την επιφάνεια του εδάφους. Οι άνθρωποι χρησιμοποιούν το νερό αυτό εδώ και χιλιάδες χρόνια και συνεχίζουν και σήμερα να το χρησιμοποιούν κυρίως για ύδρευση και άρδευση. Η ζωή στη Γη βασίζεται στο υπόγειο νερό όπως και στο επιφανειακό. <span style="background-color: #ffffff; color: #222222; display: block; font-family: Arial,Tahoma,Helvetica,FreeSans,sans-serif; font-size: 13.2px;">

**<span style="font-family: verdana,sans-serif;">Το αποθηκευμένο υπόγειο νερό ως μέρος του υδρολογικού κύκλου **
<span style="font-family: verdana,sans-serif;">Μεγάλες ποσότητες νερού βρίσκονται αποθηκευμένες κάτω από την επιφάνεια του εδάφους. Το νερό αυτό συνεχίζει να κινείται, αν και συνήθως με πολύ μικρή ταχύτητα, και συνεχίζει να αποτελεί μέρος του υδρολογικού κύκλου. <span style="background-color: #ffffff; color: #222222; display: block; font-family: Arial,Tahoma,Helvetica,FreeSans,sans-serif; font-size: 13.2px;"><span style="font-family: verdana,sans-serif;">Το περισσότερο υπόγειο νερό προέρχεται από διήθηση κατακρημνισμάτων. <span style="background-color: #ffffff; color: #222222; display: block; font-family: Arial,Tahoma,Helvetica,FreeSans,sans-serif; font-size: 13.2px;"><span style="font-family: verdana,sans-serif;">Τα ανώτερα στρώματα αποτελούν την ακόρεστη ζώνη όπου η ποσότητα του νερού αλλάζει με το χρόνο αλλά δεν γεμίζει πλήρως τους πόρους του εδάφους. Κάτω από τη ζώνη αυτή υπάρχει η κορεσμένη ζώνη όπου όλοι οι πόροι και οι ρωγμές των πετρωμάτων είναι γεμάτα νερό. Ο όρος **υπόγειο νερό** χρησιμοποιείται για να περιγράψει αυτή τη ζώνη. Ο χώρος αποθήκευσης του υπόγειου νερό αποδίδεται με τον όρο "**υδροφορέας**". Οι υδροφορείς ή τα υδροφόρα στρώματα, είναι τεράστιες αποθήκες νερού της Γης και η ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων σε όλο τον κόσμο εξαρτάται καθημερινά από αυτούς. Υπόγειο νερό και υδροφόρος ορίζοντας <span style="font-family: verdana,sans-serif;"> <span style="background-color: #ffffff; color: #222222; display: block; font-family: Arial,Tahoma,Helvetica,FreeSans,sans-serif; font-size: 13.2px;"><span style="font-family: verdana,sans-serif;">Η παραπάνω φωτογραφία δείχνει ένα απλό πείραμα που μπορεί να κάνει κανείς σε μια παραλία εύκολα (αν και ίσως του πάρει μια ώρα κάτω απ’ τον καυτό ήλιο), σκάβοντας μια τρύπα στην άμμο. Είναι ένας παραστατικός τρόπος να παρουσιάσει κανείς το πως μετά από ένα συγκεκριμένο βάθος, το έδαφος, αν είναι αρκετά πορώδες ώστε να κρατά νερό, είναι κορεσμένο με νερό. Η επιφάνεια της λιμνούλας με το νερό μέσα στη τρύπα είναι ο υδροφόρος ορίζοντας, που στη περίπτωση αυτή είναι η προέκταση της επιφάνειας της θάλασσας. Μια και εδώ η στάθμη της θάλασσας αλλάζει λόγω της παλίρροιας, η στάθμη του νερού στη τρύπα ανεβοκατεβαίνει μαζί της. Αν υποθέσουμε ότι με ένα δοχείο προσπαθούσαμε να αδειάσουμε νερό από την τρύπα, αυτή θα ξαναγέμιζε σχεδόν αμέσως γιατί η άμμος είναι πολύ υδροπερατή, δηλαδή το νερό ρέει εύκολα μέσα στα κενά της.

Έτσι λοιπόν, η τρύπα μοιάζει με πηγάδι που δίνει πρόσβαση στο υπόγειο γλυκό νερό. Τα πηγάδια παλιότερα ήταν μικρού βάθους και για να βγάλουν νερό από αυτά χρησιμοποιούσαν κουβάδες. Σήμερα, η τεχνολογία επιτρέπει το άνοιγμα πηγαδιών, ακριβέστερα γεωτρήσεων, σε πολύ μεγαλύτερα βάθη, π.χ. εκατοντάδων μέτρων, που φτάνουν στα βαθύτερα υδροφόρα στρώματα. Η βασική ιδέα είναι όμως η ίδια με τη τρύπα στην άμμο – πρόσβαση σε νερό στην κορεσμένη ζώνη όπου οι πόροι των πετρωμάτων είναι γεμάτοι με νερό.

<span style="font-family: verdana,sans-serif;">Εκφόρτιση υπόγειου νερού: η έξοδος του νερού από το υπέδαφος
<span style="font-family: verdana,sans-serif;">Το υπόγειο νερό ρέει υπόγεια <span style="font-family: verdana,sans-serif;">

<span style="background-color: #ffffff; color: #222222; display: block; font-family: Arial,Tahoma,Helvetica,FreeSans,sans-serif; font-size: 13.2px;"><span style="font-family: verdana,sans-serif;">Όπως προαναφέρθηκε, τμήμα των κατακρημνισμάτων διηθείται και μετατρέπεται σε υπόγειο νερό. Από το νερό που εισχωρεί στο έδαφος, ένα μέρος κινείται κοντά στην επιφάνεια και ξαναβγαίνει γρήγορα με τη μορφή απορροής προς τα υδατορεύματα, υπό την επίδραση της βαρύτητας. Όμως ένα άλλο μεγάλο μέρος συνεχίζει τη πορεία του προς βαθύτερα στρώματα. Όπως δείχνει το διάγραμμα, η κατεύθυνση και η ταχύτητα του υπόγειου νερού καθορίζεται από τα χαρακτηριστικά των υδροφορέων και των στρωμάτων περιορισμού (υπεδάφια στρώματα, τα οποία διαπερνά το νερό πολύ δύσκολα ή σχεδόν καθόλου). Η υπόγεια κίνηση του νερού εξαρτάται από τη διαπερατότητα (πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι στο νερό να κινηθεί) και από το πορώδες (την ποσότητα των κενών μέσα στο υλικό) των στρώσεων. Αν το υπεδάφιο στρώμα επιτρέπει στο νερό να κινείται σχετικά γρήγορα, αυτό μπορεί να διανύσει μεγάλες αποστάσεις στη διάρκεια μερικών ημερών. Μπορεί όμως επίσης να βυθιστεί προς βαθιούς υδροφορείς και να κάνει χιλιάδες χρόνια μέχρι να ξαναβγεί στην επιφάνεια.

**<span style="font-family: verdana,sans-serif;">Πηγές: Σημεία όπου το υπόγειο νερό βγαίνει στην επιφάνεια **
<span style="font-family: verdana,sans-serif;">Τι είναι μια πηγή; <span style="background-color: #ffffff; color: #222222; display: block; font-family: Arial,Tahoma,Helvetica,FreeSans,sans-serif; font-size: 13.2px;"><span style="font-family: verdana,sans-serif;">Όταν ένας υδροφορέας γεμίζει τόσο ώστε το νερό να υπερχειλίσει προς την επιφάνεια του εδάφους, δημιουργούνται πηγές. Το μέγεθος τους κυμαίνεται από μικρές πηγές που ενεργοποιούνται μόνο μετά από δυνατές βροχές, μέχρι τεράστιες πηγές που λειτουργούν σε μόνιμη βάση και βγάζουν χιλιάδες κυβικά μέτρα νερού ανά ημέρα. <span style="background-color: #ffffff; color: #222222; display: block; font-family: Arial,Tahoma,Helvetica,FreeSans,sans-serif; font-size: 13.2px;"> Μαργαρίτα Σταμούλη Α1 πηγή:Γεώκοσμος