Ατμόσφαιρα

Η ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ

** Ατμόσφαιρα καλείται το αεριώδες περίβλημα που περιβάλλει τη Γη, το οποίο συγκρατείται λόγω της βαρύτητάς της, και φθάνει σε ύψος περίπου 3.500 χλμ. Στην ατμόσφαιρα της Γης οφείλεται η ύπαρξη ζωής, εφόσον σε αυτήν οφείλονται η απορρόφηση μεγάλου τμήματος της υπεριώδους ακτινοβολίας και η μείωση της διαφοράς των ακραίων θερμοκρασιών που θα υπήρχαν μεταξύ ημέρας και νύχτας χωρίς αυτήν. **  ** Η σύνθεσή της από την επιφάνεια της θάλασσας και μέχρι τα 50 χλμ ύψος, παραμένει περίπου αμετάβλητη. Αντίθετα η πυκνότητά της ατμόσφαιρας ελαττώνεται πολύ γρήγορα έτσι ώστε η αναπνοή στη κορυφή του Έβερεστ (8.850 μ.) να είναι πολύ δύσκολη μέχρι αδύνατη, αφού η πυκνότητά της εκεί, φθάνει μόλις τα 2/5 της πυκνότητας που παρατηρείται στην επιφάνεια της θάλασσας. **  ** Ο ατμοσφαιρικός αέρας αποτελεί μείγμα πολλών αερίων, με το μεγαλύτερο ποσοστό σε όγκο να κατέχει το άζωτο (78%) και το οξυγόνο (21%). Εκτός αυτών υπάρχει το διοξείδιο του άνθρακος, ευγενή αέρια, ίχνη υδρογόνου, όζοντος κλπ. Στην ατμόσφαιρα επίσης αιωρούνται σχεδόν πάντοτε και μόρια κονιορτού, καπνού, άλατος (από τα σταγονίδια των κυμάτων) κλπ., καθώς και μεγάλη επίσης ποσότητα υδρατμών που προέρχεται από την εξάτμιση θαλασσών, λιμνών κλπ. **  ** Η ατμόσφαιρα, είναι εκείνη, που συγκρατεί την Υπεριώδη Ακτινοβολία, είναι εκείνη που προκαλεί τους χρωματισμούς του ουρανού και των νεφών, ενώ συγχρόνως αποτελεί το μέσον στη διάδοση του ήχου, αλλά και στη διάχυση του φωτός. Χωρίς αυτή, ο Ουρανός θα ήταν σκοτεινός, ενώ στη σκιά θα επικρατούσε πλήρες σκοτάδι και οι αστέρες θα έλαμπαν με σταθερό φως νύκτα και μέρα. Επίσης η διάθλαση που συντελεί στο φαινόμενο τα ουράνια σώματα να φαίνονται υπερυψωμένα δεν θα υπήρχε αλλά και ούτε αντικατοπτρισμός θα δημιουργούνταν. **  ** Η χημική σύνθεση της ατμόσφαιρας μέχρι του ύψους των 80-100 χλμ είναι αμετάβλητη. Ανάλογα όμως της μεταβολής της θερμοκρασίας διακρίνονται σ΄ αυτή τα ακόλουθα στρώματα. **  ** Τροπόσφαιρα ** ** Το πλησιέστερο στην επιφάνεια της Γης ατμοσφαιρικό στρώμα με πάχος από 7 μέχρι 18 χλμ., ανάλογα με την εποχή του έτους και το γεωγραφικό πλάτος. Έχει τη μεγαλύτερη πυκνότητα απ' όλα τα στρώματα και περιλαμβάνει περίπου το 80% των αερίων της ατμόσφαιρας και όλους τους υδρατμούς. Μέσα στην τροπόσφαιρα γεννιούνται οι βροχές, οι άνεμοι, οι ομίχλες. Η θερμοκρασία του αέρα πέφτει όσο ανεβαίνουμε ψηλότερα και φτάνει στους -80C στο άνω όριο της τροπόσφαιρας που ονομάζεται τροπόπαυση. **  ** ΣΤΡΑΤΟΣΦΑΙΡΑ ** Εκτείνεται σε ύψος 50 περίπου χλμ. και περιέχει σχεδόν ολόκληρο τον υπολειπόμενο αέρα. Η θερμοκρασία κυμαίνεται από τους -80C μέχρι τους -3C στο ανώτερο όριό της που είναι η στρατόπαυση. Η αύξηση της θερμοκρασίας μέσα στη στρατόσφαιρα, οφείλεται στη θέρμανση του όζοντος (Ο3), από την απορρόφηση ενός μεγάλου τμήματος της υπεριώδους ακτινοβολίας του Ήλιου. Χωρίς αυτό το στρώμα του όζοντος η ζωή στη Γη θα ήταν αδύνατη. Τα τελευταία χρόνια το στρώμα όζοντος έχει μειωθεί σημαντικά λόγω της ρύπανσης της ατμόσφαιρας ( τρύπα όζοντος ).  ** Μ ΕΣΟΣΦΑΙΡΑ ** ** Στο στρώμα αυτό, που έχει πάχος 30 περίπου χλμ., η θερμοκρασία είναι πολύ χαμηλή, γύρω στους -120 οC. Το τελευταίο μέρος της μεσόσφαιρας (80-90 χλμ) βρίσκεται η μεσόπαυση που είναι η πιο ψυχρή περιοχή της γήινης ατμόσφαιρας,επειδή δεν υπάρχει το όζον. **   ** ΘΕΡΜΟΣΦΑΙΡΑ ** ** Φθάνει τα 500 χλμ. Το ανώτερο μέρος της λέγεται θερμόπαυση ** ** Ε ΞΩΣΦΑΙΡΑ**  ** Το τελευταίο στρώμα της ατμόσφαιρας, πάνω από το 500 χλμ. Τα μόρια των πολύ αραιών αερίων που το αποτελούν διαφεύγουν στο Διάστημα. **   ** ΤΟ ΟΖΟΝ-ΤΡΥΠΑΟΖΟΝΤΟΣ ** ** Το περίβλημα της ατμόσφαιρας ονομάζεται όζον. Το όζον λειτουργεί ως "γυαλί ηλίου" για τη γη μας, δηλαδή την προστατεύει από τις βλαβερές ακτινοβολίες του ήλιου. **  ** Καταστρέφοντας το όζον επιτρέπουμε σε περισσότερες ακτινοβολίες να "εισβάλλουν" στον αέρα. Έτσι, οι θερμοκρασίες γίνονται υψηλότερες. και φτάνουμε στο φαινόμενο του "ζεστού χειμώνα". **   Σε πολλά σπρέι (αποσμητικά, απορρυπαντικά κ.ά.) χρησιμοποιείται ένα προωθητικό αέριο που βοηθά το υγρό να βγει με τη μορφή που το βλέπουμε. Αυτό το αέριο απελευθερώνεται κατά τη χρήση του σπρέι και έτσι προκαλείται η καταστροφή του όζοντος. ** Εδώ πρέπει να πούμε ότι σήμερα υπάρχουν σπρέι που δεν καταστρέφουν το όζον. Είναι τα σπρέι εκείνα που αναγράφουν στη συσκευασία τους: " ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙ ΤΟ ΟΖΟΝ ". Καλό θα είναι, εμείς οι καταναλωτές να προσέχουμε τα σπρέι που αγοράζουμε, ψάχνοντας για την παραπάνω επιγραφή. **   ** Η τρύπα του όζοντος είναι το αποτέλεσμα της μόλυνσης του. **    Τρύπα του όζοντος ονομάζεται το φαινόμενο σύμφωνα με το οποίο το στρώμα του όζοντος που βρίσκεται στα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας της γης πάνω από την Ανταρκτική μειώνεται σε πάχος. Επειδή το λεπτότερο σημείο του είναι πάνω από το Βόρειο Πόλο, η μείωση του πάχους του στρώματος έχει σαν αποτέλεσμα την ονομαζόμενη "τρύπα" στο στρώμα του όζοντος. Λόγω του ότι το όζον προστατεύει από την ηλιακή ακτινοβολία, η δημιουργία της τρύπας του όζοντος έχει αρνητικά αποτελέσματα στην ανθρώπινη υγεία ** Η μόλυνση αυτή προκαλεί, όχι την καταστροφή, αλλά την ελαχιστοποίηση του όζοντος που, καθώς είναι ραγδαία, σύντομα θα προκαλέσει και την εξαφάνισή του. Να ξέρεις ότι το όζον αναπαράγεται μόνο του, αλλά με αργότερους ρυθμούς απ' ότι το καταστρέφουμε. Όπως λοιπόν καταλαβαίνεις αν η μόλυνση του όζοντος σταματήσει, τότε ΙΣΩΣ μετά από πολλά χρόνια ξαναποκτήσει την ποσότητα που είχε πρώτα. Όμως, από έρευνες επιστημόνων, το παραπάνω είναι πολύ ΑΠΙΘΑΝΟ… ** ** Στην παρακάτω εικόνα μπορείς να δείς πόσο έχει μεγαλώσει η "τρύπα του όζοντος" πάνω από την Ανταρκτική από το Σεπτέμβριο του 1981 (εικόνα αριστερά πάνω) μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1999 (εικόνα δεξιά κάτω). Στις εικόνες αυτές η σκουρόχρωμη επιφάνεια συμβολίζει την τρύπα του όζοντος. **  ** και εδω βλέπεις ένα χρόνο μετά( Σεπ. 2000) ** ** Εικόνα της μεγαλύτερης τρύπας του όζοντος που έχει καταγραφεί ποτέ στην Ανταρκτική (Σεπτέμβριος 2006). ** media type="youtube" key="gbAfIzGRChc" width="560" height="314"
 * Η δομή της βιόσφαιρας, ως γνωστό, αποτελείται από τη λιθόσφαιρα , την υδρόσφαιρα και την ατμόσφαιρα. **

Παναγιώτης - Ανάργυρος Γιαννόπουλος Α1 2017
from site : εγκύκλιος παιδεία : η ατμόσφαιρα

** Φαινόμενα ατμόσφαιρας **
**Ο συνδυασμός των φωτεινών και λοιπών ακτινοβολιών του Ήλιου, η διαφορετική πυκνότητα των στρωμάτων της ατμόσφαιρας, η εκάστοτε μορφή των υδρατμών (αέρια, υγρά και στερεά) στην ατμόσφαιρα όπως και άλλοι παράγοντες π.χ. ιονισμένα άτομα και μόρια των αερίων (ιόντα), προκαλούν σειρά από διάφορα οπτικά, ακουστικά και ηλεκτρικά φαινόμενα.** **Τα φαινόμενα αυτά συμπληρώνουν το περιβάλλον που θεάται ο παρατηρητής. Και τέτοια φαινόμενα είναι το χρώμα του Ουρανού, τα χρώματα της ανατολής και της δύσης του Ηλίου, η Ηλιακή και η Σεληνιακή [|άλως], το ουράνιο τόξο, το [|πολικό Σέλας] , η [|διάθλαση] , ο αντικατοπτρισμός κλπ.**

** Ατμόσφαιρα και θάλασσα **
**Η αλληλεπίδραση ατμόσφαιρας και θάλασσας είναι όχι μόνο έντονη αλλά και σπουδαία, η ακριβής έκταση της οποίας όμως ακόμη δεν έχει πλήρως εξακριβωθεί.** **Μερικές από τις αμοιβαίες αλληλεπιδράσεις είναι: η δημιουργία των κυμάτων, των ανέμων, των ρευμάτων, κλπ.**


 * Η γαλάζια ακτινοβολία του ορατού ηλεκτρομαγνητικού φάσματος απορροφάται λιγότερο από τα αέρια της γήινης ατμόσφαιρας σε σχέση με τα υπόλοιπα μήκη κύματος. Αυτό δίνει στην ατμόσφαιρα του πλανήτη το γνωστό του γαλάζιο χρώμα όταν βλέπεται από το διάστημα (η φωτογραφία ελήφθη από ύψος 335 χιλιόμετρα). **

** Κατακόρυφη δομή **
**Η χημική σύνθεση της ατμόσφαιρας μέχρι το ύψος των 80-100 χλμ είναι σχεδόν αμετάβλητη. Ανάλογα όμως της μεταβολής της θερμοκρασίας διακρίνονται σε αυτή τα ακόλουθα στρώματα:**
 * ** [|Τροπόσφαιρα], από ύψος 0 μέχρι 9-18 χλμ. (ανάλογα με το γεωγραφικό πλάτος) όπου και η τροπόπαυση.**
 * ** [|Στρατόσφαιρα], από την τροπόπαυση μέχρι τα 50 χλμ. όπου και η στρατόπαυση.**
 * ** [|Μεσόσφαιρα], από την στρατόπαυση μέχρι τα 80 χλμ. όπου και η μεσόπαυση.**
 * ** [|Θερμόσφαιρα] ή [|Ιονόσφαιρα], από την μεσόπαυση μέχρι 800 χλμ. όπου η θερμόπαυση. Σε αυτό το κομμάτι της ατμόσφαιρας βρίσκεται ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός [|ISS] . Και τέλος**
 * ** [|Εξώσφαιρα], από**
 * **θερμόπαυση μέχρι 3.500 χλμ.** [[image:https://image.slidesharecdn.com/h-121225033252-phpapp02/95/h-2-638.jpg?cb=1356406436 width="590" height="443" caption="Αποτέλεσμα εικόνας για ατμοσφαιρα"]][[image:http://epasxaligeology.weebly.com/uploads/2/6/4/1/26413634/_8238235_orig.png width="558" height="324" caption="Αποτέλεσμα εικόνας για ατμοσφαιρα"]]


 * Πηγή:https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%84%CE%B...E%B7%CF%82**

Οικονόμου Γεωργουλοπόυλου Μαρία-Έλλη Α3 2016-2017

Ηλιακό σύστημα

Ατμόσφαιρα, που σημαίνει «ατμό», είναι ένα στρώμα αερίων που περιβάλλει έναν πλανήτη ή άλλο υλικό σώμα, που συγκρατείται στη θέση του από τη βαρύτητα του εν λόγω φορέα. Μια ατμόσφαιρα είναι πιο πιθανό να διατηρηθεί αν η βαρύτητα να υπόκειται σε είναι υψηλή και η θερμοκρασία της ατμόσφαιρας είναι χαμηλή.

Η ατμόσφαιρα της Γης αποτελείται κυρίως από άζωτο (περίπου 78%), το οξυγόνο (περίπου 21%), το αργό (περίπου 0,9%) με διοξείδιο του άνθρακα και άλλα αέρια σε ίχνη. Το οξυγόνο χρησιμοποιείται από τους περισσότερους οργανισμούς για την αναπνοή, άζωτο καθορίζεται από βακτήρια και κεραυνούς να παράγουν αμμωνία χρησιμοποιείται στην κατασκευή των νουκλεοτιδίων και των αμινοξέων και το διοξείδιο του άνθρακα χρησιμοποιείται από τα φυτά, φύκη και κυανοβακτήρια για τη φωτοσύνθεση. Η ατμόσφαιρα βοηθά στην προστασία των ζώντων οργανισμών από γενετικές βλάβες από την ηλιακή υπεριώδη ακτινοβολία, ηλιακό άνεμο και τις κοσμικές ακτίνες. τρέχουσα σύνθεση του είναι το προϊόν της δισεκατομμύρια χρόνια των βιοχημικών τροποποίηση του paleoatmosphere από τους ζωντανούς οργανισμούς.

Ο όρος αστρική ατμόσφαιρα περιγράφει την εξωτερική περιοχή ενός άστρου, και συνήθως περιλαμβάνει το τμήμα ξεκινώντας από την αδιαφανή φωτόσφαιρα προς τα έξω. Αστέρια με αρκετά χαμηλές θερμοκρασίες μπορούν να σχηματίσουν μόρια της ένωσης στην εξωτερική ατμόσφαιρα τους

Ηλιακό σύστημα

Η απόσταση από τη Γη στον Ήλιο είναι 1 αστρονομική μονάδα (150 εκατομμύρια χιλιόμετρα), ή AU. Για λόγους σύγκρισης, η ακτίνα του Ήλιου είναι 0,0047 AU (700 χιλιάδες χιλιόμετρα). Έτσι, ο Ήλιος καταλαμβάνει 0,00001% (10-5%) του όγκου της σφαίρας με ακτίνα το μέγεθος της τροχιάς της Γης, ενώ ο όγκος της Γης είναι περίπου το ένα εκατομμυριοστό (10-6) ότι του Ήλιου Ο Δίας, ο μεγαλύτερος πλανήτης, είναι 5,2 αστρονομικές μονάδες (780 εκατομμύρια χιλιόμετρα) από τον Ήλιο και έχει μια ακτίνα 71.000 χιλιομέτρων (0.00047 AU), ενώ το πιο μακρινό πλανήτη, ο Ποσειδώνας, είναι 30 AU (4,5 × 109 χλμ) από τον Ήλιο

Με λίγες εξαιρέσεις, η πιο μακριά ένας πλανήτης ή ζώνη είναι από τον Ήλιο, όσο μεγαλύτερη είναι η απόσταση μεταξύ της τροχιάς του και την τροχιά του το επόμενο αντικείμενο πιο κοντά στον Ήλιο Για παράδειγμα, η Αφροδίτη είναι περίπου 0.33 AU μακρύτερα έξω από τον Ήλιο από τον Ερμή, ενώ ο Κρόνος είναι 4,3 AU έξω από τον Δία, και ο Ποσειδώνας βρίσκεται 10,5 AU έξω από τον Ουρανό. Έχουν γίνει προσπάθειες για να καθορίσουν μια σχέση μεταξύ αυτών των τροχιακών αποστάσεις (για παράδειγμα, ο νόμος Titius-Bode), [32], αλλά καμία τέτοια θεωρία έχει γίνει αποδεκτή. Οι εικόνες στην αρχή αυτής της ενότητας δείχνουν τις τροχιές των διαφόρων συστατικών του ηλιακού συστήματος σε διαφορετικές κλίμακες.

Μερικά Ηλιακό Σύστημα μοντέλα προσπαθούν να μεταφέρουν τις σχετικές κλίμακες που εμπλέκονται στο Ηλιακό Σύστημα σε ανθρώπινους όρους. Μερικά είναι μικρής κλίμακας (και μπορεί να είναι μηχανική ονομάζεται orreries) -whereas άλλους εκτείνονται σε πόλεις ή περιοχές. [33] Η μεγαλύτερη τέτοια κλίμακα μοντέλο, η Σουηδία Ηλιακό Σύστημα, χρησιμοποιεί τη σφαίρα 110-μετρητή (361-ft) Ericsson Globe στη Στοκχόλμη ως υποκατάστατο της Sun, και, μετά από την κλίμακα, ο Δίας είναι ένα 7,5 μέτρων (25 ποδών) σε Arlanda το Διεθνές Αεροδρόμιο, 40 χιλιόμετρα (25 μίλια) μακριά, ενώ το απώτατο τρέχον αντικείμενο, Sedna, είναι ένα 10-cm (4-in) σφαίρα στη Lulea, 912 χιλιόμετρα (567 μίλια) μακριά. [34] [35]

Αν η απόσταση Ήλιου-Ποσειδώνα κλιμακώνεται στα 100 μέτρα, τότε ο Ήλιος θα είναι περίπου 3 εκατοστά σε διάμετρο (περίπου τα δύο τρίτα της διαμέτρου μιας μπάλας του γκολφ), οι γίγαντες πλανήτες θα είναι όλα μικρότερα από περίπου 3 mm και διάμετρος της Γης μαζί με εκείνη των άλλων πλανήτες θα είναι μικρότερες από ό, τι ένα ψύλλων (0,3 mm) σε αυτή την κλίμακα.

Βασιλάκης Νίκος Πηγή:Βικιπαίδεια

 Κατακόρυφη δομή
**Η χημική σύνθεση της ατμόσφαιρας μέχρι το ύψος των 80-100 χλμ είναι σχεδόν αμετάβλητη. Ανάλογα όμως της μεταβολής της θερμοκρασίας διακρίνονται σε αυτή τα ακόλουθα στρώματα:** **Σημαντικότερο στρώμα, τόσο για την Μετεωρολογία, όσο ιδιαίτερα για τους ναυτιλλομένους, είναι η __ [|Τροπόσφαιρα] __ αφού εντός αυτής λαμβάνουν χώρα όλες οι μεταβολές του καιρού και όλα τα __ [|μετεωρολογικά φαινόμενα] __.**
 * **__ [|Τροπόσφαιρα] __, από ύψος 0 μέχρι 9-18 χλμ. (ανάλογα με το γεωγραφικό πλάτος) όπου και η τροπόπαυση.**
 * **__ [|Στρατόσφαιρα] __, από την τροπόπαυση μέχρι τα 50 χλμ. όπου και η στρατόπαυση.**
 * **__ [|Μεσόσφαιρα] __, από την στρατόπαυση μέχρι τα 80 χλμ. όπου και η μεσόπαυση.**
 * **__ [|Θερμόσφαιρα] __ ή __ [|Ιονόσφαιρα] __, από την μεσόπαυση μέχρι 800 χλμ. όπου η θερμόπαυση. Σε αυτό το κομμάτι της ατμόσφαιρας βρίσκεται ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός __ [|ISS] .__ Και τέλος**
 * **__ [|Εξώσφαιρα] ,__ από θερμόπαυση μέχρι 3.500 χλμ.**
 * **__1η Σημείωση:__ Η εν λόγω κατακόρυφη δομή ορίσθηκε κατά την __ [|Μετεωρολογία] __ και μόνο, και ουδεμία σχέση έχει με τη διαστρωμάτωση που κάνει η __ [|Αστρονομία] __ για τον πλανήτη [|Γη] .**
 * **__2η Σημείωση:__ Η παραπάνω κατακόρυφη δομή της ατμόσφαιρας σε στρώματα και καθορισμού ύψους εκάστου ορίσθηκε το __ [|1962] __ από τον __ [|Παγκόσμιο Μετεωρολογικό Οργανισμό] (W.M.O.).__**

//**ΠΗΓΗ:Βικιπ**////**αίδει**////**α**//







//**ΕΙΚΟΝΕΣ:GOOGLE**// //**Εύα Στεφάνου Α4 2016-2017**//

Η **ατμόσφαιρα** (atmosphere, διεθνής όρος, από τα [|ελληνικά] //ατμός// και //σφαίρα//) αποτελεί στρώμα [|αερίων] που περιβάλλει έναν [|πλανήτη] ή άλλο υλικό σώμα και συγκρατείται από τη [|βαρύτητα] του σώματος. Είναι πιθανότερο η ατμόσφαιρα να συγκρατηθεί από έναν [|ουράνιο σώμα] όταν η βαρύτητα είναι ισχυρή και η [|θερμοκρασία] της ατμόσφαιρας χαμηλή. Η [|ατμόσφαιρα της Γης] αποτελείται κυρίως από [|άζωτο] και σε μικρότερο βαθμό από [|οξυγόνο], το οποίο χρησιμοποιείται από τους οργανισμούς για την [|αναπνοή] , και [|διοξείδιο του άνθρακα] , το οποίο χρησιμοποιείται από τα [|φυτά] , τα [|φύκη] και τα [|κυανοβακτήρια] για τη [|φωτοσύνθεση]. Η ατμόσφαιρα βοηθάει στην προστασία των ζωντανών οργανισμών από γενετικές βλάβες από την ηλιακή [|υπεριώδη ακτινοβολία], τον [|ηλιακό άνεμο] και τις [|κοσμικές ακτίνες]. Η σημερινή της σύνθεση είναι αποτέλεσμα δισεκατομμυρίων χρόνων βιοχημικών μεταβολών στην παλαιοατμόσφαιρα από τους ζωντανούς οργανισμούς. Ο όρος αστρική ατμόσφαιρα περιγράφει την εξωτερική περιοχή ενός [|άστρου], και περιλαμβάνει τυπικά το τμήμα από την αδιαφανή [|φωτόσφαιρα] και προς τα έξω. Αστέρες με αρκετά χαμηλές θερμοκρασίες μπορούν να δημιουργήσουν σύνθετα μόρια στην εξωτερική ατμόσφαιρά τους.

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια Μπερικου Γλυκερια Α2